Vandaag gaat Jade starten met de behandeling met Blinatumomab. Ze moet drie nachten in het ziekenhuis blijven. Er kunnen bij de start verschillende bijwerkingen zijn, zoals hoge koorts, hoofdpijn, buikpijn, trillingen/tremoren, neurologische problemen, enz. Daarom zijn de eerste dagen in het ziekenhuis zodat de artsen en verpleegkundigen Jade goed in de gaten kunnen houden en snel kunnen ingrijpen. Na de eerste dagen krijgt Jade vier weken lang een draagbare pomp met de Blinatumomab. Het medicijn loopt dan 24 uur per dag langzaam in. Jade moet dan wel twee keer per week naar het ziekenhuis voor controle en voor het wisselen van de medicijnen.
Jade moet vandaag ook nog een lumbaalpunctie gecombineerd met chemotherapie in haar hersen. Ook dit om er voor te zorgen dat leukemie niet terugkomt en zeker niet in haar hersenen.
De eerste afspraak staat pas om 10:50, dus we vertrekken niet altijd te vroeg uit Goes. Jade, een vriendin van Jade, gaat vandaag ook mee. We moeten haar in de hal van het Prinses Maxima. Voordat Jade kan beginnen worden, zoals altijd, eerst de bloedwaarden gecontroleerd en hebben we nog een gesprek met de behandelend arts. De bloedwaarden hebben zich verder hersteld. Ze kan dus starten maar eerst is het wachten op de lumbaalpunctie. Ondertussen spelen Jade, Femke en Marcel verschillende spelletjes zoals Set en pesten.
Om 13:30 wordt ze opgehaald voor de lumbaalpunctie. Dit verloopt allemaal goed en voorspoedig. Na een half uurtje onder zeil te zijn geweest is Jade terug op de uitslaapkamer van de dagbehandeling. Ze moet nu twee uur platliggen om hoofdpijn te voorkomen. De verpleegkundige heeft inmiddels de pomp met Blinatumomab aangesloten en uitleg gegeven,
Ondertussen is het wachten op een kamer op de afdeling Bank maar om 17:30 kunnen we dan eindelijk naar haar kamer waar ze dus 3 nachten moet blijven. Jade is ondertussen wat opgeknapt en mag weer uit bed. De meiden hebben ondertussen een stapeltoren voor baby’s gevonden om mee te experimenteren. De stapeltoren van 10 blokken gaan ze gebruiken voor de ‘Torens van Hanoi’. Ze vermaken zich in ieder geval prima.
Om 19:30 gaat Femke met de tram richting huis. Jade is moe maar begint langzaam steeds meer pijn in haar rug te krijgen. Het is het begin van een lange nacht. In eerste instantie wil Jade de verpleegkundige niet vragen omdat ze toch niet zoveel kunnen doen. Rond 01:00 ’s nachts drukt ze uiteindelijk op het alarmknopje. De verpleegkundige overlegt met dienstdoende arts en Jade mag Tramadol krijgen. Dit helpt niet maar de pijn wordt steeds erger. Jade geeft de pijn uiteindelijk een 8 op de pijnschaal. De verpleegkundige belt nog een keer met arts en deze schrijft een zwaardere pijnstilling (Oxycodon) voor. Rond 04:00 valt Jade dan eindelijk in slaap.
De Torens van Hanoi is een puzzel met een aantal schijven. Het spel bestaat uit een plankje met daarop drie stokjes. Bij aanvang van het spel is op een van de stokjes een kegelvormige toren geplaatst van schijven met een gat in het midden. De schijven hebben verschillende diameters. Ze zijn zo geplaatst dat er geen grotere schijf op een kleinere schijf ligt. Het doel van het spel is om de complete toren van schijven te verplaatsen naar een ander stokje, waarbij de volgende regels in acht genomen dienen te worden:
- Er mag slechts 1 schijf tegelijk worden verplaatst.
- Nooit mag een grotere schijf op een kleinere rusten.
Om praktische redenen heeft de toren meestal ongeveer acht schijven, omdat een spel met dit aantal binnen enkele minuten op te lossen is. Iedere extra schijf verdubbelt de minimale oplostijd. De meiden gaan het met 10 blokken doen. Dit zijn 1024 zetten.
